Keratokonus nedir?
Keratokonus Nedir? Belirtileri ve Tedavisi
Keratokonus, korneanın incelip koni şekli alarak görmeyi bozduğu ilerleyici bir hastalıktır. Sık sık değişen astigmat ve gözlüğe rağmen az görme başlıca ipuçlarıdır. Bu rehberde belirtilerini ve tedavi seçeneklerini anlatıyoruz.
Keratokonus nedir?
Keratokonus, gözün en ön saydam tabakası olan korneanın ilerleyici şekilde incelmesi ve normal küresel şeklini kaybedip koni (sivri) şekli almasıdır. Bu şekil bozukluğu ışığın retinaya düzgün odaklanmasını engeller ve ciddi görme bozukluğuna yol açar. Genellikle her iki gözde görülür, ancak biri diğerinden hızlı ilerleyebilir.
Belirtileri nelerdir?
- Hızla ve sürekli artan astigmat ve miyopi: Numaranın sık sık değişmesi tipik ipucudur.
- Gözlüğe rağmen az görme: Yeni numara bile net görüş sağlamaz.
- Çarpık/eğri görme ve tek gözle bakarken çift/hayalet görüntü (gölgeleşme).
- Işık hassasiyeti ve haleler: Işıkların etrafında çemberler, gece sürüşünde zorluk.
- Daha önce rahat kullanılan yumuşak lensin artık uymaması.
Tedavi seçenekleri (evreye göre)
| Yöntem | Ne zaman | Amacı |
|---|---|---|
| Gözlük / yumuşak lens | Erken evreler | Görme kalitesini bir süre artırmak |
| Sert (RGP) kontakt lens | İlerleyen evreler | Düzensiz kornea şeklini telafi edip daha keskin görüş sağlamak |
| Cross-linking (CXL) | İlerleme varsa (genç yaş) | Korneayı güçlendirip sertleştirerek ilerlemeyi durdurmak |
| İntrastromal halkalar | İlerlemiş, görme düşük | Kornea şeklini düzeltip bombeleşmeyi azaltmak |
| Kornea nakli (keratoplasti) | Çok ileri vakalar | Hasarlı korneayı sağlıklı korneayla değiştirmek |
Temel amaç ilerlemeyi durdurmak ve görme keskinliğini artırmaktır. Erken teşhiste cross-linking hastalığı sabitleyebilir.
Genetik mi, kaç yaşında başlar?
Genetik yatkınlık önemli bir risk faktörüdür; ailesinde keratokonus olanlarda sıklık daha yüksektir. Down ve Marfan sendromu gibi bazı genetik hastalıklarla da ilişkilendirilir. Tipik olarak ergenlikte (10-20 yaş) başlar ve 30'lu yaşların ortasına kadar ilerleme eğilimindedir; genellikle 40 sonrası yavaşlar veya durur. Bu yüzden gençlerde erken teşhis ilerlemeyi durdurmak için kritiktir.